• Gratis consult
  • Veilig en snel betalen
  • Gratis verzending boven 30 euro
Uw winkelwagen is leeg.

Wanneer zijn cannabinoïden ontdekt?

afbeelding van Henri
Henri
 

Wie zich verdiept in wietolie, krijgt al snel te maken met de term “cannabinoïden”. In de cannabisplant zijn tot op heden meer dan 100 verschillende cannabinoïden ontdekt. Elke cannabinoïde heeft zijn eigen werking op ons lichaam. Zo heeft THC wel een psycho-actieve werking en CBD niet. In dit artikel geven we je een overzicht van welke cannabinoïde door wie en wanneer is ontdekt. 

Cannabinol (CBN) - 1896 (Wood, Spivey en Easterfield)

In 1896 isoleerden Wood, Spivey en Easterfield voor het eerst Cannabinol uit de cannabisplant. Het duurde tot de jaren ’40 totdat CBN synthetisch gemaakt kon worden. Vanaf dat moment heeft CBN een centrale rol gespeeld in onderzoek naar de werking van cannabis. CBN heeft op zichzelf een heel licht psychoactief effect. Er wordt geschat dat de stof ongeveer 10% van de psychoactieve werking heeft ten opzichte van zijn bekendere broertje THC.

In 1900 wordt door R.S. Cahn de gehele chemische structuur van CBN ontdekt.

Cannabidiol (CBD) - 1940 (Adams en Todd)

Na de ontdekking van Cannabinol (CBN) duurde het even voordat in 1940 R. Adams en Lord Todd de chemische synthese van CBN ontdekte. Deze chemische synthese van CBN heet Cannabidiol (CBD). Cannabidiol (CBD) is een niet-psychoactieve cannabinoïde, die voorkomt in cannabis en farmacologische interacties heeft met tetrahydrocannabinol. CBD remt de afbraak van THC door de leverenzymen. Cannabidiol (CBD) maakt circa 3-4% van een cannabis extract uit.

In 1963 zijn een groep Israëlische wetenschappers in staat Cannabidiol (CBD)  voor het eerst te isoleren. Dit is een belangrijke stap om Cannabidiol (CBD)  als voedingssupplement in te kunnen gaan zetten.

Tetrahydrocannabinol (THC) - 1942 (Wollner, Matchett, Levine en Loewe)

In 1942 isoleerden Wollner, Matchett, Levine en Loewe voor het eerst Tetrahydrocannabinol (THC) uit de cannabisplant. Voor recreatief gebruik is Tetrahydrocannabinol (THC) de meest bekende cannabinoïde. Dit komt omdat Tetrahydrocannabinol (THC) een sterk psychoactieve werking heeft. Deze cannabinoïde wordt op veel plekken in de wereld gezien als een drugs.

Δ9-THC bindt aan de cannabinoïdereceptor en bootst daarmee de werking na van anandamide. Anandamide is een neurotransmitter. De stof wordt in het lichaam afgebroken door het enzym FAAH, Fatty acid amide hydrolase ofwel vetzuuramidehydrolase. De naam anandamide is afgeleid van het woord ananda dat in het Sanskriet 'geluk' of 'gelukkigheid' betekent. Anandamide is belangrijk in hersendelen die te maken hebben met het geheugen, hogere denkprocessen en controle over de motoriek.

In 1964 zijn een groep Israëlische wetenschappers in staat Tetrahydrocannabinol (THC) voor het eerst te isoleren.
 

Ontdekking CB1-receptor - 1988 (Howlett en Devane)

Om de werking van cannabis op ons lichaam te kunnen begrijpen is in 1988 een hele belangrijke stap gezet. Namelijk professor Allyn Howlett en William Devane ontdekte de CB1-receptor in ons lichaam. Cannabinoïdereceptoren zijn onderdeel van het de G-proteïnegekoppelde receptoren en zijn betrokken bij verschillende fysiologische processen in ons lichaam. Deze zijn in het hele lichaam te vinden, maar komen vooral in het brein en de rug wervelkolom, het centrale zenuwstelsel, voor. 

Ontdekking van het Endocannabinoïden-systeem (ECS) - 1992 (Mechoulam)

Anandamide was de eerste endocannabinoïde die, in 1992, door wetenschappers werd ontdekt. De naam is afgeleid van het Sanskrit, waar ananda gelukzaligheid betekent. Daarmee refereert het aan het geluksgevoel dat de stof geestelijk en lichamelijk veroorzaakt. 

Ontdekking CB2-receptor - 1993 (Mechoulam)

In 1993 wordt ontdekt dat naast een CB1-receptor ons lichaam ook een CBD2-receptor heeft. Cannabinoïdereceptoren zijn onderdeel van het de G-proteïnegekoppelde receptoren en zijn betrokken bij verschillende fysiologische processen in ons lichaam. De CB2-receptoren vind je vooral terug in het perifere zenuwstelsel. 

2-arachidonoyl glycerol - 1995 (Mechoulam en Shimon Ben-Shabat)

2-arachidonoylglycerol werd voor het eerst beschreven in 1994-1995, hoewel dit al enige tijd daarvoor was ontdekt. 2-AG werd ontdekt door Raphael Mechoulam en zijn student Shimon Ben-Shabat. Anders dan anandamide, is de vorming van 2-AG calcium afhankelijk en wordt gemedieerd door de activiteiten van fosfolipase C (PLC) en diacylglycerol lipase (DAGL). 2-AG is in hogere concentraties in het brein te vinden, terwijl anandamide vooral in andere delen van het lichaam in zulke concentraties voorkomt. Ze kunnen beide aan CB1 en CB2 receptoren binden, maar hebben verschillende affiniteit met de twee receptoren. De een bindt zich liever aan de CB1, en de ander aan CB2.

De informatie op deze pagina over gebruik van cannabinoïden (CBD) is bedoeld als keuze hulp voor mensen die cannabis als zelfmedicatie willen gaan gebruiken. Ons nadrukkelijke advies is om dit ALTIJD eerst met uw ARTS te bespreken. Wij doen géén medische uitspraken de informatie op deze pagina is niet bedoeld om te diagnosticeren, behandelen, genezen of ziekte te voorkomen.

Download gratis ons ebook en blijf voortaan op de hoogte van onze nieuwtjes